Jolien

Jolien

maandag 14 april 2014

Mascara lippen


Lange blonde lokken, 60 pakken extensions, de halve ICI Paris op het gezicht, 20 zelfbruiners, 9 keer een bleeksetje voor de tanden uitgeprobeerd, 5 paar nepwimpers en met een beetje geluk een opgevulde BH die 4 maten bij de originele maat verwijderd zit, “die” meiden.

Ik loop de wc binnen in uitgaansgelegenheden en word aangekeken of ik uit Plopsaland ontsnapt ben. Hoe durf ik mij ook te vertonen in mijn broek van de H&M, truitje van de Zara en hakken van de Newlook met mijn doffe bos ellende op mijn hoofd, vastbonden in een knot omdat het dan net niet mijn kale plekken laat zien, met mijn basic make-upje omdat als ik er echt werk van maak als een slap aftreksel van Picasso ben, korte nagels omdat ik na 1 dag werken al mijn nagels eraf heb liggen, witte lichaam omdat ik bang ben voor zelfbruiners, mijn gewone Cup B, omdat niet wil faken tot maat E omdat ik dan het gevoel heb dat ik mijn eigen borsten voor lul zet, mijn kunstgebit omdat ik die nou 1 maal heb en mijn bril omdat ik hem 1 tof vind en 2 omdat ik er zonder geen bal zie. Misschien in dit geval beter geweest met al die popjes bij de vieze wc-potten.

Ja ik was misschien liever ook wat knapper geweest, had ik wat grotere borsten willen hebben en een mooi gebit, een weelderige bos haar, lange dunnen benen zonder putten waar je poffertjes in kan bakken, een mooi gekleurd huidje maar nee dat heb ik nou eenmaal niet. Dat je soms een matje in je nek legt om een mooi koppie haar te hebben en je een lekker make-upje doet om jezelf net even wat lekkerder neer te zetten, hey dikke prima, zonder make-up ga ik ook de deur niet uit, als ik wat matten zou hebben zou ik ze ook even in de nek plakken (jaloers) maar het totale pakket waar vrouwen tegenwoordig mee aankomen met uitgaan beangstigd mij.

Ik vraag me altijd af hoe lang ze er mee bezig zijn, hoe ze eruit zien zonder al die shizzle, wat voor vriendjes ze hebben en de grootste vraag, waarom doen ze dit? Vinden ze dit ware schoonheid? Strak geposeerd met een tasje straks langs het lichaam, geen lach want anders scheurt de make-up, strakke jurkjes waar totaal niet in te dansen valt alleen om mee te staan langs de bar of in de hoek om vervolgens in precies deze houding gefotografeerd te worden door de plaatselijke clubfotograaf. Verzorgd, gestyled en geen haartje in de war. Hebben ze oprechte lol en laten ze zich helemaal gaan?
Misschien wel, wat weet ik ervan...

Meestal sta ik MC hammer dansjes te doen op de dansvloer met mijn make-upje gemixt met zweet op mijn voorhoofd, met all stars of hakken, jurkje of spijkerbroek, buig ik rietjes en zet ze vervolgens achter mijn oor om samen met mijn vriendin B100 en Vlugge Jaapie na te doen, zing alle nummers mee en smeer mascara op mijn lippen omdat ik denk dat het lipgloss is. Shit, niet echt aantrekkelijk maar wat ik heb ik een vette lol als ik uitga!!!

Draait alles nou echt alleen maar om uiterlijk? Of ook om persoonlijkheid en uitstraling? Ook dit weet ik niet, wie zal het zeggen? Natuurlijk, het oog wil ook wat, dat is een duidelijke zaak, maar hey geef mij maar een toffe vent waar ik gruwelijk mee kan lachen, waar ik rietjes mee kan buigen zodat hij mijn Vugge Jaapie kan zijn, stomme dansjes mee kan doen en waar ik naast wakker wordt en als hij me dan aankijkt denkt, hey ze ziet er net zo uit als gisteren, misschien wat meer mascara onder de ogen (of lippen), minder lekker luchtje uit de mond en niet te vergeten nog steeds dezelfde en uitstraling!

zaterdag 15 maart 2014

Second Love

We wanen ons in een tijdperk waar alles binnen handbereik ligt.
Met een druk op de knop kan je iemand laten merken dat je hem/haar aantrekkelijk vindt. Instagram, Facebook, Whatsapp, Tinder, Twitter en ga zo maar door. We lijken met z’n allen we een stelletje ontevreden opgefokte machines. We zijn de kijk op de realiteit al een tijdje verloren, helemaal met de komst van fotobewerkingsprogramma’s. Zo kan het maar zo voorkomen dat jij je eigen relatie in het gevaar brengt voor “Julie” die er zo verdomde lekker uitziet op Instagram, je waagt de gok...je liked haar foto want hey het oog wil ook wat. Van 1 like ontstaat een ware obsessie, vervolgens blijkt “Julie” geen blauwe ogen te hebben maar groene ogen, “Julie” heeft ook niet maat 36 maar maat 40 en nee Julie heeft geen spierwitte tanden maar is gewoon al 5 jaar niet naar de tandarts geweest. We bedriegen elkaar allemaal. Nu heb je ruzie met je vriendin om "Julie" die er uiteindelijk helemaal niet zo uitziet zoals op de foto’s en was je eigen vriendin zo gek nog niet....Dat wil niet zeggen dat iedereen gephotoshoped is, of een filter gebruikt maar laten we eerlijk zijn, als je net door die ene filter wat voordeliger uitkomt op de foto, ja dan gebruik je die. Wat willen we eigenlijk bereiken met alles wat ons onder de neus geschoven wordt? Vallen we echt alleen nog maar op het uiterlijk of doen onze persoonlijke eigenschappen ook nog mee?

Een tijdje geleden werd Tinder geboren. Een app die gekoppeld is aan je Facebook account, je kunt elkaar “liken” op basis van het uiterlijk, gemeenschappelijke interesses (yeah right), leeftijd en gemeenschappelijke vrienden. Kortom gewoon op het uiterlijk. Een snelle vleeskeuring om jezelf beter te laten voelen. Want veel meer is het niet, als je een match hebt schiet er een glimlach op je gezicht en voel je dat je nog niet totaal verloren bent. Ik ben het eens gaan bestuderen, ik ben gaan kijken wat ik doe uit eerste reactie, wat is er te vinden en hoe het in zijn werk gaat. Ik was er al snel uit dat 30 procent niet weet waar zij of hij mee bezig is door als profielfoto een foto uit te kiezen met zijn of haar vriendin/vriend knuffelend op de foto, of erop staat met zijn of haar 4 kinderen of gewoon simpelweg een giertank plaatst als profielfoto. Ook zag ik mensen voorbij komen waarvan ik weet dat ze in een relatie zitten of mensen die zichzelf een andere naam en leeftijd geven. Zou je Tinder nemen als je in een relatie zit? Is dat raar? Ik vind het wel wat vreemd tenzij jullie er allebei van af weten natuurlijk, lekker voor vermaak op de zondagavond op de bank met een wijntje erbij mensen uitlachen en wegvegen. Waarom hebben we dit nodig als we thuis een partner op de bank hebben zitten? Innerlijke onrust?Moet je nog steeds weten of je goed in trekt bent, door een match? Of is het gewoon grappig?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik menigmaal de slappe lach gehad heb tijdens het tinderen. Ja het is behoorlijk vermakelijk als je het niet serieus neemt. Laat je Tinder nooit open staan als je met je vrienden of vriendinnen bent, ik hoef denk ik niet uitleggen waarom. Na 2 weken heb ik het wel weer gezien, het was precies wat ik er van verwacht had, plat, doelloos en ook zeer vermakelijk.

Maar ik vraag me nu wel af, hoe veel diensten moeten er nog komen om ons in de verleiding te brengen? We hebben verdomme zelfs al een website voor mensen die vreemd willen gaan “second love” mensen wat is er met ons aan de hand?
Wat is er mis met “ Hey ik vind je een leuke meid/jongen maar ik ben niet het type van een vaste relatie, dus ik wil gewoon doen waar ik zin in heb als jij daar ook cool mee bent kunnen we het gewoon leuk hebben met elkaar” Ik kan niet voor iedereen spreken want elke situatie is anders natuurlijk. 
Mensen zijn mensen en mensen maken fouten maar de maatschappij geeft ons continue het gevoel dat het gras groener is aan de overkant. Je wordt nog niet in de armen van een onbekende geduwd, het is allemaal zo normaal tegenwoordig.

Misschien moeten we allemaal maar eens wat meer terug naar de basis, lekker elkaar persoonlijk ontmoeten, wat drinken, een jointje roken “Peace” roepen en genieten van het leven, want nog even en ze bouwen geslachtsdelen aan telefoons, dan hoef je helemaal je best niet meer te doen om gelukkig te worden.

Happy “het gras is groener aan de overkant” mensen!